%زنگ دل

 هرنفس آوازعشق میرسد ازچپ وراست

                             مابه فلک می رویم عزم تماشاکه راست

ما به فلک بوده ایم،   یار ملک بوده ایم

                              بازهمان جارویم جمله که آن شهرماست

خود زفلک برتریم،   وز ملک افزونتریم

                    زین  دو  چرا  نگذزیم  منزل  ما  کبر یاست   

بخت  جوان یار  ما،   دادن  جان   کار  ما

                           قافله  سالار ما ،  فخر جهان مصطفی  است

از مه  او مه  شکافت،  دیدن او  بر  نتافت

                             ماه چنان بخت یافت او که  کمینه  گداست

بوی خوش این نسیم از شکن زلف اوست

                          شعشعة این خیال زان رخ چون والضٌحا است

خلق چو مرغابیان  زاده    زدریای  جان

                       کی کند این جا مقام مرغ کز آن بحر  خاست

آمده  موج  اَلَست کشتی  قالب   ببست

                          باز چو کشتی شکست، نوبت وصل و   لقاست

                                                                                           مولوی

Pتیک

  Pنثر مسجع:

به نثری گفته می شود که در آن جمله ها دارای سجع باشند. سجع در نثر مانند نظم و قافیه است در شعر.

سجع در لغت به معنی آواز کبوتر است و در اصطلاح ادبا آوردن کلمات مورزون، هم قافیه و هم وزن می باشد.

به دو یا چند جمله ای که در پایان آنها کلمات سجع آورده می شود، جمله های قرینه می گویند.

õدنیا بازیگاه کودکان است و عادت او آن است که پیوسته خود را بیاراید تا مرد را از جاه و گاه در رباید. دنیا سرای ترک است و آدمی برای مرگ است. چاهی است تاریک و راهی است باریک.بر آن کس که چراغ یتیمان بکشت و بار مظالم در پشت.õ

õاگر گویند مستی چه چیز است، گویم بر خاستن تمیز است. نه نیست داند از هست و نه پای داند از دست. مست نه آن است که نداند بد از نیک و نیک از بد.   مست آن است که نشناسد خود را از دوست و دوست را از خود. یکی مست شراب و یکی مست ساقی. آن یکی فانی و این دیگر باقی. õ

–نمکی

Jمنبع این نوشته کتاب *زنگ خنده*  آقای غلامرضا صمدی می باشد و هیچ گونه جنبة شخصی ندارد

Îیک سال گذشتÍ

من هنوز از غم از دست دادن تو ای بهتر از جانم، ناباورانه و سختی روزگار می گذرانم و امروز با قلبی آکنده از بدبختی پشیمانی و درد چه کنم، تنها و بی پناه همراه با کوله باری از بدهکاری، کاسة چه کنم به دست گرفته ام و بیست و چهار ساعته دفاتر نسیه را ورق می زنم تا شاید فرجی شود.

لذا بدین وسیله به استحضار کلیه سروران معظم، همسایه ها به خصوص بستگان، شرکت ها و ادارات وابسته به بستگان به تلخی و اهالی محل و خلاصه، کلیه عزیزانی که در خوردن و بردن اموال این جانب از طریق نسیه که با پرداخت چک بی محل و التماس و ضامن موفق شدند ظرف مدت یک سال مرا به خاک سیاه بنشانند و حالا فقط با وعده های سرخرمن مرا دلداری می دهند، می رساند:

مجلس یادبودی به یاد عزیزان ناکام و از دست رفتة پانصدی، دویستی و هزاری که در فاجعة نسیه جان خود را ازدست داده اند و خورده و فراموش شده اند منعقد می گردد.

بنابراین فردا راس ساعت انتظار در مکان همیشگی سوپر ورشکسته ردیف آخر قطعة نسیه به سوگ می نشینیم. لذا از کلیة عزیزان بدهکاری که حدود یک سال است از قطعة ما نمی گذرند و شاید به کل ما را فراموش کرده باشند، استدعای طلب کارانه دارم، جهت تسویه حساب آخر سال نیم نگاهی هم به ما بکنند.

ما منتظر قدم های پر خیر و برکت شما عزیزان طلب کار همیشگی هستیم.

حضور شما عزیزان و سروران نسیه بر و فراموش کار در مجلس مذکور باعث شادی جسم و روح و تسلی خاطر این حقیر می باشد.

                                                                         امضا:

                                                                     کاسب محل