به شعری زیبا از فاضل نظری بسنده میکنم

بیقرار توام و در دل تنگم گله هاست      آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست

مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب   در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست

آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد      بال وقتی قفس پرزدن چلچله هاست

بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است    مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست

باز میپرسمت از مسئله ی دوری و عشق    وسکوت تو جواب همه ی مسئله هاست